Uit de wind.

De wielerronde van Drenthe.

Afgelopen week kwam de wielerronde van Drenthe langs ons huis. Ik was thuis aan het werk en kon deze happening live meemaken. Dit toeval is bijna te groot om waar te zijn.
De ronde van Drenthe is een lange koers, als je wilt zelfs 140 km lang. Hij voert dwars door het mooie vlakke landschap van Midden Drenthe. Soms met beschutting van het bos maar ook vele kilometers onbeschut over kleine weggetjes langs nu nog kale akkers. Wie voorop rijdt vangt de volle wind,  "de kop erveur" zeggen ze hier. Dat houd je niet de hele rit vol. Je moet slim omgaan met je krachten en samen kom je veel verder dan alleen. Een handige aanpak is de waaiervorm. Op deze manier kunnen velen meeprofiteren van de beschutting van de kopmannen of -vrouwen. De sterkste benen dragen de grootste last. Hoe verder naar achteren hoe meer beschutting.

Weer zoiets dat we volgens mij hebben afgekeken van de natuur. De ganzen doen dit instinctief en leggen zo succesvol vele kilometers samen af naar verre voedselrijke oorden. Onderweg moedigen ze elkaar aan door veelvuldig naar elkaar te gakken. Dat hoorde ik de wielrenners trouwens ook doen.

Hebt u de laatste tijd nog mensen uit de wind gehouden en naar collega's gegakt?

Gung Ho!

Hoe een boek je eindeloos kan inspireren.

In de kerstvakantie gingen wij op bezoek bij een groep wilde paarden in Doornenburg. Tijdens een wandeling in het leefgebied van deze Konik-paarden ontdekten we dat er nog een andere groep dieren erg actief was in het zelfde leefgebied. Bevers!
Bij het bekijken van de producten van hun noeste arbeid moest ik denken aan het managementboek "Gung Ho". Jaren gelden alweer heb ik dit gelezen en het inspireert mij nog regelmatig. Als je als manager aan een nieuwe klus begint is het zeer de moeite waard om weer eens ter hand te nemen. Naast de eekhoorn en de gans komt ook de bever als metafoor aan bod voor het zelf willen bepalen hoe het werk gedaan wordt. Wie kent niet de bevers en de bevermentaliteit in zijn of haar organisatie?